Wat zou er moeten gebeuren/veranderen op je werk waardoor langer doorwerken wel een optie is?

Welke problemen zijn er nu, waardoor dat niet mogelijk is? En hoe zouden die opgelost kunnen worden? En wat voor rol zou het CNV, of de vakbond in het algemeen daarin kunnen of moeten spelen?

Ik werk met heel veel plezier in groep 1 en 2. (ik ben bijna 60 jaar) Voel me gewaardeerd door collega's en ouders. Ik denk dat plezier in je werk en de dingen doen waar je goed in bent voorwaarde zijn om tot je 65 te blijven werken. Neem de regie in eigen hand en maak duidelijk waar je kwaliteiten liggen. Valt het lesgeven je zwaar dan zijn er nog altijd mogelijkheden om bepaalde dagdelen met ind. leerlingen zorg iets te doen. Je kunt je hiervoor scholen. Tip: Denk niet steeds: hoe lang moet ik nog,
maar maar probeer zo lang mogelijk te genieten van je werk
maria

Langer doorwerken moet een keuze van de persoon zelf blijven vind ik , consequenties eraan oke.

Er zitten zoveel jongeren op hun kond met de hand omhoog die dan wel aan het werk zetten , die profiteren van ons geld en doen er niets voor. Ze zijn niet zielig , laat ze maar eens wat doen , en niet over geld beschikbaar voor stellen. Weken moeten wij ook. Zo niet dan korten op hun uitkering en niets geen zielige toeslag of wat dan ook.
En diegene die nu al hard gewerkt hebben worden dus gestraft op allerlei manieren.

Ouderen krijgen niet zoveel cursussen aangeboden , dit omdat het rendement laag is.(volgens werkgever)
Par-timers worden helemaal slecht benut , zelfde reden eigenlijk.

Langer doorwerken in de zorg , hoeveel halen de leeftijd van 65 jaar in de zorg!
Zie je al iemand van 60 jaar een bewoner van 55 jaar die dement is enz verzorgen. Nee dat is onmogelijk. Iemand van 20 jaar heeft daar al moeite mee.
Wat gaan we hier mee doen.
Werk zelf in de zorg . Het is werken tegen een nederlands beleid waar je niet vrolijk van wordt. Je doet dit en je houd het zo lang vol omdat het echt je passie is , maar deze mensen zijn er steeds minder helaas. En het is zwaar werk maar ook heel dankbaar werk als je je hart ervoor open zet en niet zo onpersoonlijk werkt zoals tegenwoordig gebeurt.

Maak het mogelijk, maar verplicht het niet. Voeg voordelen aan toe om langer door te werken, maar dwing de rest niet. Komt het werk en motivatie niet ten goede. En als er iets niet verplicht is maar voordelen aan zitten heb je de kans dat meer mensen uit eigen overweging doorgaan.

Ik ben 38 en heb nog nooit gevonden wat ik leuk vind, of waar ik goed in ben. Ondanks mijn leeftijd ben ik nog steeds zoekende. Het is me dan ook onvoorstelbaar om tot de 67ste door te gaan.
Ik zou heel graag omscholing willen maar naast de 50 uur per week wat ik nu werk heb ik daar geen puf meer voor.

Jammer te lezen,dat Tineke,die 38 jaar is nog niet gevonden heeft
wat ze leuk vind.
Een advies: Begin gewoon en er ontstaan als vanzelf mogelijkheden

Groeten Freek
Inmiddels 64 jaar en sinds mijn 15e aan het werk

Omscholing? Dus je hebt nu wel een idee wat je echt zou willen doen?

Bent u CNV-lid trouwens? Er zijn namelijk binnen de bonden wel mogelijkheden voor beroepskeuze en coaching trajecten.

[i]"[i]Wat zou er moeten gebeuren/veranderen op je werk waardoor langer doorwerken wel een optie is? Welke problemen zijn er nu, waardoor dat niet mogelijk is? En hoe zouden die opgelost kunnen worden? En wat voor rol zou het CNV, of de vakbond in het algemeen daarin kunnen of moeten spelen?"

Het is heel eenvoudig: de mogelijkheid om langer door te werken zou, tot een bepaalde hoogte, een RECHT moeten zijn (NB: dus geen PLICHT); niet een gunst van de werkgever, zoals nu vrijwel altijd het geval is.

Een vaste stelregel in een mensenleven is dat bij het stijgen van de jaren de werk- e/o levenservaring toeneemt maar de physieke kracht daalt.

Daarom zou bij werknemers boven een bepaalde leeftijd, bijvoorbeeld 55 jaar, een aandeel van mentor in hun taak moeten worden opgenomen of toenemen. Niet alleen t.a.v. vakkennis maar ook de cultuur in een bedrijf kunnen zij in de praktijk overbrengen op intredende jeugd. Daarnaast mag het aantal diensturen van deze "ouderen" jaarlijks geleidelijk teruglopen. Daaroor bestaat er grote kans dat zij zonder lichamelijke mankementen EN met plezier hun pensioen halen. Na zoveel dienstjaren hebben zij daar gewoon recht op !

Zolang je gezond bent, het naar je zin hebt en doet wat je leuk vindt is er al veel gewonnen. De ene oudere collega is de andere niet. Zie ik de een met 52 al heel stoffig worden, loopt de ander van 57 nog actief rond. Eensluidende kant en klare antwoorden zijn er denk ik niet.
Wel zullen er mogelijkheden geboden moeten worden:
-eigen keuze
-een soort van ouderwordingsverlof(75% betaald)
-andere mogelijkheden bieden(laat iedere leerkracht veel cursussen of zelfs studie volgen, zodat ze breder kunnen worden ingezet, dat maakt het voor die leerkracht ook weer uitdagend en biedt meer perspectief)
-mogelijkheid van mobiliteit binnen vereniging of bestuur
-hulp van buitenaf als het niet meer lukt zoals je zou willen, zoeken naar andere mogelijkheden
-een BONUS om eerder te stoppen, zodat er weer banen openliggen voor jonge frisse leerkrachten(zijn toch weer goedkoper en kan een team enorm verfrissen!!)
Succes met het zoeken naar mogelijkheden. DE oplossing bestaat niet.