Wij maken op deze website gebruik van cookies

Deze website maakt gebruik van cookies. Wanneer u verder op "Ik ga akkoord" klikt geeft u toestemming voor het gebruik van cookies.

Spreektekst Arend van Wijngaarden op hoorzitting Wet arbeidsmarkt in balans (WAB)

03-12-2018

Meld je aan!

Word lid van het CNV en profiteer van alle voordelen.

Aanmelden

Vandaag houdt de Tweede Kamer een hoorzitting over de Wet arbeidsmarkt in balans (WAB). Waarnemend CNV-voorzitter Arend van Wijngaarden spreekt daar de volgende tekst uit:

Voorzitter,

Dank dat ik toch uw Commissie mag toespreken als vergrijsd en gestaald vakbondskader. Dat valt weer alleszins mee, na de eerdere opmerkingen van uw Kamer daarover.

Dit als waarnemend voorzitter van een vakbond die zich inzet voor vakbondsleden van alle leeftijden, maar zeker ook voor werkend Nederland als geheel.

Het CNV staat voor een arbeidsmarkt waar duurzame arbeidsrelaties tussen werknemers en werkgevers de norm zijn. Niet alleen omdat dat goed is voor werknemers, maar zeker ook voor werkgevers en de samenleving als geheel. Goed werkgeverschap en werknemerschap is dus het uitgangspunt. De voorgestelde wijziging van het ontslagrecht past daar niet bij. Wat is er teveel gevraagd aan werkgevers om een ontslag goed te motiveren? En dat een rechter daar dan op toetst? Basaal fatsoen lijkt me.

Bij de invoering van die cumulatiegrond valt dat weg. Op zichzelf onvoldoende ontslaggronden kunnen dan worden gecombineerd, tot iets wat dan wel zou volstaan. Een beetje disfunctioneren, plus een beetje verwijtbaar handelen, plus een beetje een verstoorde arbeidsverhouding, is samen genoeg om iemand te ontslaan. En dat tegen een beperkte vergoeding.

En deze cumulatiegrond gaat de standaard ontslaggrond worden. Waarom zouden werkgevers nog hun best doen om, zoals nu, één van de huidige ontslaggronden volledig te onderbouwen, als je de reden voor ontslag ook bij elkaar kunt shoppen?

We komen hiermee in een situatie waarin de ontslagbescherming van werknemers dus slechter is geregeld, dan in de oude situatie met de kantonrechtersformule. Toen moest er immers nog fiks worden betaald. Die drempel is nu weg. Dit is dus niet zomaar een klein voorstel, maar een hele forse verslechtering van het ontslagrecht. Onder de WAB is de ontslagvergoeding in veel gevallen twee keer lager dan onder de kantonrechtsformule. Achteruitgang op twee punten dus: minder onderbouwing én ook nog een lagere vergoeding. Ontslag is nu een koopje. Het zoveelste cadeautje voor de werkgever.

En dat werkt ook door in de schikkingspraktijk. Het merendeel van de ontbindingen komt immers helemaal niet bij de rechter. Daar wordt dan ook een fors lager bedrag vastgesteld.

En als het gaat om vertrouwen van de vakbeweging in de politiek, dan is dit nog wel een ‘dingetje’. Ook hoe serieus u zichzelf neemt als wetgever. Het huidige ontslagrecht is er immers nog maar vrij kort. Als uitvloeisel van het Sociaal Akkoord. En de evaluatie daarvan, zoals afgesproken, is pas voorzien in 2020. Dus waarom dit nu weer wijzigen? Zouden we de uitkomst van die evaluatie niet op zijn minst moeten afwachten?

Klik hier voor de position paper waarin het standpunt van CNV wordt weergegeven.

 



Geef een reactie

Column

Kabinet moet zich inzetten voor duurzame arbeidsrelaties

Het Reformatorisch Dagblad publiceerde op 1 december een gezamenlijk artikel van CNV, RMU en CGMV. De vakbonden maken...

[this div will be converted to an iframe]
×
×
×