Een rare opmerking hier, een ongepaste aanraking daar. Aimée weet precies wat dat met haar doet. ‘Tuurlijk moet het veilig zijn voor de gasten’, zegt ze. ‘Maar dat moet het ook zijn voor het personeel. Dat wordt nogal eens vergeten omdat het ons werk is. Omdat we altijd vriendelijk moeten blijven, hoe moeilijk dat soms ook is.’
Gekreun
Zoals die avond dat ze een man betrapte op het toilet die ‘met zichzelf bezig was’. Gelukkig was er een mannelijke collega die hem kon aanspreken op zijn gedrag en die de politie belde. ‘Maar wat als die collega er niet was geweest?’ Ook maakte ze mee dat een dronken gast na sluitingstijd niet naar huis wilde en zelf achter de bar kroop om iets in te schenken. ‘In plaats van naar me te luisteren begon hij tegen me te schreeuwen en me weg te duwen’, zegt ze. ‘Pas toen de beveiliging kwam, kregen we hem de zaak uit.’
Remmingen vallen weg
Hoe meer alcohol, hoe meer remmingen wegvallen, is Aimées ervaring. ‘Inmiddels heb ik heel wat meegemaakt en ben ik niet zo bang meer. Maar vaak heb ik wel de hulp van een uitsmijter nodig.’ Ook de rol van leidinggevenden vindt ze heel belangrijk, die moeten hun medewerkers steunen. ‘Ze moeten duidelijk maken dat je als medewerker ook nee mag zeggen. Dat je gasten die zich misdragen de deur mag wijzen. En dat je altijd de uitsmijter erbij mag halen als je je onveilig voelt.’
Veilig naar huis
Volgens Aimée moeten werkgevers ook verantwoordelijkheid nemen voor de veiligheid van hun medewerkers na het werk. ‘Werk gaat niet alleen over wat er binnen gebeurt. Het gaat ook over hoe je er komt en hoe je weer veilig thuiskomt. Sinds de dood van Lisa vind ik bijvoorbeeld naar huis fietsen niet veilig meer. Er moet een oplossing komen voor een veilige reis naar huis, het liefst een die wordt verplicht.’
De persoon op de foto is niet de geïnterviewde.