Zzp-er Paul de Vries juicht een collectieve AOV toe

02-03-2020

Word lid!

Meld je aan bij het CNV en profiteer van alle voordelen.

Aanmelden

 

In 2015 slaat het noodlot toe. Paul de Vries, schilder van beroep, krijgt tijdens een schilderklus terpentine in zijn linkeroog. Vervuild. Doktersbezoek voorkomt oogschade niet. Paul besluit het over een andere boeg te gooien. Hij opent een cafetaria, in het Overijsselse Deventer. Zonder arbeidsongeschiktheidsverzekering, omdat zijn medische geschiedenis en leeftijd een betaalbare verzekering uitsluit. Wij vragen Paul naar de noodzaak van een goede arbeidsongeschiktheidsverzekering.

Bedrijfsongeval

Even een raampje rood verven. Het lijkt een simpele klus. Toch kost het Paul de Vries uiteindelijk zijn linkeroog. ‘Ik was op weg naar een klus om een raam te verven. Ik moest alleen een kwast schoonmaken. Terwijl ik bezig ben, vliegen de spetters terpentine in mijn oog. Het voelde direct branderig aan. Ik pakte mijn waterfles om het oog te spoelen. Toen ging het eigenlijk wel weer. Totdat mijn oog opnieuw begint te branden in de avonduren. De huisarts schrijft mij oogdruppels en verdovingsdruppels voor. Het helpt niet. De pijn is ondragelijk de volgende dag. Mijn oogarts constateert dat er een bacterie in mijn oog zat. Het was ernstig. Het besef drong door dat ik het zicht aan mijn linkeroog volledig kwijt zou raken. Scherpte-diepte, ik zag het niet meer. Uiteindelijk heb ik mijn kwast in de wilgen gehangen. En ik ben voor mijzelf begonnen, als zelfstandig cafetariahouder in Deventer, 4 jaar geleden.’

Geen arbeidsongeschiktheidsverzekering

Ik heb mij nooit gerealiseerd dat het zo duur is om je als zelfstandige te verzekeren tegen arbeidsongeschiktheid. Helemaal door mijn medische verleden en leeftijd. Je belandt direct in een risicocategorie. En dat tekent zich af in de maandelijkse premie. Mijn premiehoogte komt op 600 – 800 euro, afhankelijk van hoe snel de verzekeringsmaatschappij uitkeert. Niet te betalen. Al helemaal niet voor een klein zelfstandige als ik. Onze omzet is niet altijd constant. In de zomer loopt het lekker door. Niets te klagen. Mensen van nabijgelegen campings kopen dan een extra frietje of ijsje. Maar dat is niet altijd zo. Ik ben blij als ik dan mijn vaste lasten kan betalen. Ik spaar ook niet, voor wanneer ik ziek thuis kom te zitten of, nog erger, arbeidsongeschikt raak. Als ik in de lappenmand zit, pakt mijn vrouw het werk in de cafetaria over. Of een familielid. In de vroege ochtend maak ik schoon. Puur als kleine financiële buffer. Bijvoorbeeld voor wanneer de zaken minder draaien.

Ik heb mij nooit beseft dat het zo duur is om jezelf te verzekeren tegen arbeidsongeschiktheid.

Automatisch verzekerd

Het maakt mij boos dat ik mijzelf niet kan verzekeren. Verdrietig ook. Als je voor een werkgever werkt, dan ben je gedekt tegen ziekte of arbeidsongeschiktheid. Automatisch. Je kunt dan gewoon je lasten betalen als je uit de running bent. Risico’s zijn dan uitgesloten. Voor een zelfstandige geldt dit vaak niet. Het is onrechtvaardig dat een hardwerkende zzp-er zo moeilijk aan een soortgelijke zekerheid komt. Ik ben groot voorstander van een collectieve arbeidsongeschiktheidsverzekering. Voor mijzelf zou dit een uitkomst zijn. Helemaal wanneer het betaalbaar is. Mooi als de uitkeringshoogte bij eventueel uitval mijn levensonderhoud dekt. Zelf denk ik aan een premie van 200 – 250 euro. Als dat mij optimaal dekt, dan ben ik daar blij mee. Goed ook dat het CNV zich mengt in deze discussie. Ik hoop dat het wat oplevert.

Geef een reactie

Column

CNV pleit voor 30-urige werkweek

Een verkorte werkweek met behoud van het huidige salaris zorgt voor meer balans in werk-privé situatie.

[this div will be converted to an iframe]
×
×
×