Van een vernieuwd ‘clubhuis’, een nieuwe voorzitter en een inspirerend programma
Bijna 200 vrijwilligers en kaderleden van CNV waren aanwezig op het event. De dag was georganiseerd om de leden die zich inzetten voor de bond de kans te geven kennis te maken met de nieuwe voorzitter. Er was gelijk ook gelegenheid om het onlangs vernieuwde hoofdkantoor in Utrecht-Overvecht te bekijken. Omdat het ook het Jaar van de Vrijwilliger is, pakte de bond extra uit om de vrijwilligers en kaderleden extra in het zonnetje te zetten.
Er waren interactieve workshops over thema’s die belangrijk zijn voor CNV (arbeidsrecht, werkgeluk, pensioenen). Er waren inspirerende sprekers. Zoals techniekfilosoof Wietze Hage. Hij vertelde over de uitdagingen die Artificiële Intelligentie (AI) met zich meebrengt. Muisstil luisterde het volle werkcafé naar zijn betoog. ‘Kunnen en mogen we techniek de wereld in helpen waarvan we niet weten wat het doet?’ Hagen pleit voor het plaatsen van hekjes in de nieuwste ontwikkelingen. ‘Denk als CNV na waar lawinehekjes geplaatst moeten worden. Zorg ervoor dat AI niet zelf aan het stuur komt te zitten.’
Na de workshops, de rondleidingen en de verhalen van CNV-medewerkers was er ruimte voor ontmoeting en een hapje en drankje in wat vroeger de kantine was en nu het werkcafé heet. Een lid vertelt dat hij met veel plezier en ook met trots ziet dat CNV zo zichtbaar is de laatste maanden. ‘Dat komt natuurlijk ook door de acties die we voeren. Maar vandaag proef ik hier ook een strijdbare toon in bijvoorbeeld het verhaal van Henry Stroek die vertelde over de aanpak van misbruik in de uitzendsector. En ik zie een energieke voorzitter die ik het goed vond doen in de talkshows de afgelopen week. Ik ben trots op mijn ‘cluppie’!’
Aan het begin van de avond ondervroeg verenigingsadviseur Johan Slok de nieuwe voorzitter. Na een drukke week van actievoeren en media-optredens kreeg Hans Van den Heuvel vragen voor die leden hadden ingediend. Dat leverde een mooi gesprek in een informele sfeer op, dat weer nieuwe kanten van de voorzitter liet zien. Een greep uit de reeks vragen die Johan van de leden hadden binnengekregen:
Hans was even stil. Toen: ‘Ik wil wel graag eens machinist zijn. Mensen van A naar B brengen. Het landschap aan me voorbij zien schieten. En,’ lachend: ‘na zo’n drukke week als afgelopen week lijkt zo’n stille cabine in mijn eentje me ook wel eventjes wat.’
‘Die C is niet iets dat je mensen door de strot moet duwen. Maar het geeft wel de diepere bron aan waaruit wij putten. Mensen die zeggen dat ze zich óveral door laten inspireren, hebben hulp nodig denk ik, want dat kan niet. Je moet voor jezelf weten waar je je waarden en inspiratie vandaag haalt.’
‘Het is moeilijk om in een slangenkuil integer te blijven. De politiek ís een slangenkuil. Ik probeer altijd naar de mens erachter te kijken. Maar ik ben ook niet onnozel. Of naïef. Ik ben geen blije harrie die alles maar gelooft.’
‘Ik lees graag biografieën. Bij voorkeur van mensen die op moeilijke posities zitten, ingewikkelde besluiten moeten nemen. Maar ik ben ook onlangs aan iets heel anders begonnen, aan de serie Het Bureau van J.J. Voskuil, vind ik ook prachtig!’
‘Ik heb in de harmonie gespeeld. Ik speelde klarinet maar ik ben nooit voorbij de tweede rij gekomen. Toen ze me solo hoorden spelen, zeiden ze dat ik spreekstalmeester mocht zijn.’
Hans moest even nadenken, het zijn er best veel. Om dan toch te zeggen: ‘Paus Franciscus. Dat was geen academicus maar wel iemand die voordat hij paus werd hands-on heeft gewerkt in Buenos Aires, daar heel veel heeft meegemaakt. Hij ging terug naar de kernwaarden. Naastenliefde, ecologie…’
Het antwoord komt snel: ‘Geduld. Ik wil vaak te snel.’
Foto's: Erik Kottier
