Over Piet Fortuin

Voorzitter CNV Vakcentrale en Vakmensen

Piet Fortuin (Oldeboorn, december 1958) is sinds 2016 voorzitter van CNV Vakmensen. Per 1 januari 2020 heeft hij een dubbelrol: hij werd ook voorzitter van de overkoepelende CNV Vakcentrale. Hij vertelt over zijn loopbaan, drijfveren en plannen met CNV.

‘Ik houd van gas geven. Van vooruitgaan. Stilstaan is niks voor mij. Daar ben ik te onrustig voor,’ Hier spreekt Piet Fortuin, voorzitter van CNV. Met volle overgave stort hij zich dan ook op zijn rol. Hij wil van het CNV weer een beweging maken die de gekte op de arbeidsmarkt een halt toeroept.

‘Ik vind het onacceptabel dat er een nieuwe onderklasse dreigt te ontstaan. Twee miljoen mensen met een onzeker contract. Ik wil me daarom hard maken voor een eerlijke en rechtvaardige arbeidsmarkt. Waarop het evenwicht tussen werkenden weer is hersteld.’

‘We houden elkaar gevangen in een ziekmakend en peperduur systeem. Dit vraagt om een nieuwe balans voor werkenden. Daarom wil ik op termijn naar een 30-urige werkweek.’

Piet Fortuin

30-urige werkweek

Dat nieuwe evenwicht voor werkenden is inmiddels een rode draad. In december 2019 pleit Fortuin voor een 30-urige werkweek. Een pleidooi dat steeds opnieuw bijval krijgt. Het doel: minder burn-outs, een betere werk-privébalans, meer gelijke kansen tussen mannen en vrouwen. ‘We houden elkaar gevangen in een ziekmakend en peperduur systeem. Dit vraagt om een nieuwe balans voor werkenden. Daarom wil ik op termijn naar een 30-urige werkweek.’

Heeft hij zelf eigenlijk ooit 30 uur gewerkt? ‘Nee. Om eerlijk te zijn: nooit. Ik heb altijd meer uren dan mijn contract gewerkt. Momenteel maak ik lange weken. Het is wat hectisch maar ik heb gelukkig veel energie. Vroeger had ik ook geen papadag. Dat was in die tijd ook nog niet zo gebruikelijk. Maar ik ben er wel altijd voor mijn twee kinderen als het nodig is. Ze zijn trots op me. Ik ben niet iemand die ze belt om te vertellen dat ik in de krant sta. Ze laten het mij wel weten hoor.’

Eerlijk

‘Ik vind dat je oog voor anderen moeten hebben. En eerlijk moet zijn. Ik ben altijd direct en eerlijk, mensen weten wat ze aan me hebben. Waar ik het minst trots op ben, is dat ik van anderen soms net zoveel verwacht als van mijzelf. Ik kan voor mezelf de lat heel hoog leggen. In doelen, in hard werken en zaken realiseren. Het is niet zo fair dat ik dit van anderen vraag. In de samenwerking is dit overigens geen probleem. Het meest teleurgesteld ben ik als mensen achter mijn rug om spelletjes spelen. Ik omring me graag met mensen die bevlogen hun werk doen.’

‘Ik heb pabo gedaan en ben begonnen als onderwijzer. Ik kom uit een echt onderwijsgezin. Mijn vader was hoofd van een basisschool. Ik stond als broekie van 21 voor een klas met 36 kinderen in het Groningse Bedum, op de School met den Bijbel. Ik gaf les aan klas 4, nu groep 6. Ik was echt nog een snotneus. Orde houden kon ik prima, maar ik was geen strenge meester. We hanteerden op school onze eigen regels. Bij mooi weer hielden we watergevechten op het schoolplein. Met een brandslang.’

Onderwijsstaking

‘Toen ik een jaar in dienst was op school, vond er een onderwijsstaking in Den Haag plaats. Ik heb echt geen idee meer waar die staking over ging. Geen enkel idee. Maar ik wilde er wel graag heen. Ik moest erbij zijn, en dat mocht gelukkig ook. Ik was toen al lid van CNV Onderwijs, dat destijds nog PCO heette.’

‘Na een paar jaar was ik toe aan een nieuwe uitdaging. Het was mooi om te doen, maar ik hoefde niet ieder jaar te beginnen met hetzelfde boekje In de konijnenholen. Ik heb een jaar voor de jongerenorganisatie van CNV in Friesland gewerkt. Ik koos en kies voor het CNV omdat verantwoordelijkheid een belangrijk uitgangspunt is. Socialisten leggen de verantwoordelijkheid neer bij de staat, liberalen bij de markt. Het christelijk-sociaal denken zit daar tussen in. Dat spreekt me aan. Na een jaar werken in Friesland ben ik voor het CNV vakbondsbestuurder geworden in Rotterdam. Het vak heb ik geleerd van een FNV’er. En van Doekle Terpstra, een van de vorige voorzitters. Hij was destijds mijn leidinggevende.’

Ik zeg dingen niet voor de bühne maar ben oprecht. Als ik er niet in geloof, draag ik het niet uit.

Piet Fortuin

Tempo

‘Ik heb 11 jaar in Rotterdam gewoond maar ben een echte Fries. De Friese en Rotterdamse mentaliteit lijken erg op elkaar. Ja is ja, nee is nee. Dat is ook hoe ik ben opgevoed. Niet lullen maar poetsen, geen woorden maar daden. Pak alle tegeltjes er maar bij. Zowel Rotterdammers als Friezen zijn heel direct. Ik zeg dingen niet voor de bühne maar ben oprecht. Als ik er niet in geloof, draag ik het niet uit. En ik houd van tempo. Niet van lange vergaderingen, en van geleuter. Mijn hele agenda is op een uur georganiseerd. Langer dan een uur duren mijn afspraken bijna nooit.’

‘Waar ik het meest naar uitkijk is om deze club in de vaart der volkeren mee te krijgen. Groeien in ledentallen. Ik wil een nieuw elan aanbrengen, nieuwe flair. Het zou me heel wat waard zijn om de vakbeweging de goede kant op te krijgen. Dat we een beweging worden die ertoe doet. Ik ben optimistisch gestemd. Het is opvallend hoeveel bijval ik van jongeren kreeg over de 30-urige werkweek. Het overgrote deel was zeer positief. We hebben hier een snaar geraakt. Mijn droom is dat we die eerlijke wereld weer kunnen organiseren. Dan kijk ik tevreden terug op mijn voorzitterschap.’

Carrière Piet Fortuin

Na een 5 jaar durende loopbaan als onderwijzer in Bedum ging Piet Fortuin op 26-jarige leeftijd werken bij CNV Jongeren en werd in 1988 districtsbestuurder bij de Industrie- & Voedingsbond CNV. In Rotterdam was hij onderhandelaar voor de vakbond in de scheepbouw - bij onder meer de grote werven RDM en Wilton Feijenoord – en bij voedingsmiddelenconcern Unilever. In 1997 verlegde hij het werkterrein weer richting geboortegrond. Hij werd in dat jaar ‘vakgroepbestuurder Metalektro Noord’. Hier was hij verantwoordelijk voor de noordelijke Philips-vestigingen en werd hij geconfronteerd met grote reorganisaties.

Tot aan 2012 werkte Piet Fortuin - vanuit kantoor Drachten - in diverse rollen, waaronder die van districtshoofd en secretaris collectieve belangenbehartiging. In 2012 maakte hij de overstap naar Utrecht waar hij vicevoorzitter werd van CNV Vakmensen met de rol van coördinator arbeidsvoorwaardenbeleid als belangrijke taak. In 2016 volgde de benoeming tot voorzitter van CNV Vakmensen. Per 1 januari 2020 is Piet Fortuin daarnaast ook voorzitter van het CNV.