Ervaringsverhaal Prabhjot

Als Prabhjot (35) zwanger is van haar 3de moet ze zich vanaf de 20ste week van haar zwangerschap ziekmelden. ‘Ik was echt zo misselijk. Ik moest constant overgeven. Ik werkte thuis, zodat ik makkelijk naar de wc kon rennen om over te geven. Mijn collega zei op den duur: “Je moet je ziekmelden, dit gaat zo niet.” Ik dacht er na een week weer te zijn, maar de misselijkheid hield aan en ik kreeg harde buiken. In het ziekenhuis vertelden ze dat dat echt niet hoorde in het begin. Ook had ik ijzertekort, waardoor ik tijdens autorijden in slaap viel. Dus toen dacht ik: “Dit ga ik niet meer doen. Ik meld me ziek.” De misselijkheid hield uiteindelijk aan tot het einde van de zwangerschap.’

Nieuwe carrièrefocus

‘Na het geboorteverlof heb ik nog 6 weken extra verlof opgenomen, zodat ik wat langer van mijn baby kon genieten en verder kon herstellen. Toen de baby 4 maanden was begon ik weer, maar fysiek was ik niet hersteld, ook al zorgde ik goed voor mezelf met fysio en sport. Ik had bijvoorbeeld nog maanden last van mijn bekkenbodem. Zelfs het dragen van broeken – om er representatief uit te zien – voelde al zo oncomfortabel. De eerste weken vond ik uitdagend. Ook omdat ik vaak nachten niet goed kon slapen. Toch wil ik doorgroeien in mijn werk voor het ministerie en hiervoor cursussen volgen. Maar mijn leidinggevende zei: “Concentreer je eerst maar op je 3 dagen werken.” Misschien om me in bescherming te nemen zodat ik minder hooi op mijn vork neem, wat begrijpelijk is vanuit zijn rol. Maar ik ben nu klaar met het krijgen van kinderen. Ik wil me nu gaan focussen op de carrière en kan zelf goed inschatten wat haalbaar is.’

Wijzen op verlofrechten

‘Wat werkgevers sowieso kunnen doen om het na de geboorte van een kind gemakkelijker te maken om weer aan het werk te gaan en het vol te blijven houden? De ouders vertellen[CG1] welke verlofrechten ze hebben. Verlof is bij het Rijk prima geregeld, maar ik wist bijvoorbeeld niet af van ouderschapsverlof tot ik het hoorde van een collega toen mijn oudste al 9 was. Als iemand me dat eerder had verteld, had ik dat wel alvast aangevraagd, zodat ik daarvan gebruik kon maken wanneer nodig. Iedere keer als mijn dochter ziek was, nam ik vakantie-uren op. Ook als je meerdere kinderen hebt en al langer werkt, weet je niet altijd precies hoe alle verlofregelingen in elkaar zitten. Daarom was het fijn geweest als mijn werkgever hier wat meer uitleg over had gegeven.’

‘Ik hoorde pas over ouderschapsverlof toen m’n oudste 9 was’
Prabhjot (35), moeder van 3 kinderen en adviseur formeel recht bij de Belastingdienst
Vader en moeder met baby op de arm

Meer over verlofrechten

Ben je zwanger? Dan heb je, als moeder, recht op betaald verlof: zwangerschaps- en bevallingsverlof. Maar er zijn meer wettelijke verlofregelingen waar jij en je partner gebruik van kunnen maken, bijvoorbeeld ouderschapsverlof.

Meer weten over je verlofrechten? Download de rechtenkaart.

Download rechtenkaart

De wens: meer flexibiliteit

‘Het zwaarste uit de periode dat ik werkte naast het moederschap? Dat kan ik makkelijk in 1 zin omschrijven: ik was zó moe. Maar ik ging door. Totdat het niet meer lukte. Ik kon het gewoon niet meer aan. Ik miste vooral begrip van mijn werkgever. Het was fijn geweest als de werkgever meer meedacht en flexibeler was. Bijvoorbeeld als ik mijn kind op tijd moest ophalen bij de opvang en ik wat eerder moest gaan. Ik had het dan oké gevonden om ’s avonds de tijd in te halen. Maar dat kon niet. Als ik werd gevraagd voor een late meeting, maar ik dan niet kon omdat ik mijn kind op tijd moest ophalen, reageerden mijn collega’s daar boos op. Meer begrip en flexibiliteit had wel het verschil kunnen maken.’