Cao MITT: stappen gezet bij RVU, maar we zijn er nog niet

Afgelopen maandag, 5 oktober, zat ik namens CNV opnieuw aan tafel met de werkgevers voor jullie nieuwe cao MITT. Ik wil jullie graag persoonlijk bijpraten over waar we nu staan. Laat ik maar meteen met de deur in huis vallen: we hebben stappen gezet, maar we zijn er nog niet.

Heel veel gesproken over de RVU

Een groot deel van maandag hebben we gesproken over de RVU. En dat is wat mij betreft terecht. Voor veel collega's die jarenlang zwaar lichamelijk werk doen of in ploegendiensten werken, is de vraag heel concreet: hoe houd ik dit gezond vol tot mijn pensioen?

Vanaf het begin is onze inzet daarom duidelijk geweest. CNV wil een structurele RVU voor werknemers met zwaar werk, met de mogelijkheid om maximaal drie jaar voor de AOW-leeftijd te stoppen. Daarnaast willen we het generatiepact verbeteren en toegankelijk maken vanaf 58 jaar en voor collega's die in deeltijd werken. Dat staat ook zo in onze voorstellenbrief.

We beginnen op dit punt gelukkig niet bij nul. In het vorige cao-overleg bleek al dat werkgevers positief staan tegenover het opnemen van de RVU als instrument in de cao. Tegelijk hadden zij nog veel vragen over onder andere de afbakening van zwaar werk, de financiering en de gevolgen voor bedrijven. Ook is toen besproken dat bij de beoordeling van zwaar werk onder meer wordt gekeken naar werktijden, arbeidsomstandigheden en fysieke, cognitieve en psychosociale belasting.

Maandag zijn we daar uitgebreid mee verdergegaan. Een definitieve afspraak over de RVU is er nog niet. Wel hebben we stappen gezet om verder te komen. Dat is positief, maar uiteindelijk telt voor mij niet hoeveel uren we erover praten. Er moet een afspraak komen waar mensen met zwaar werk daadwerkelijk iets aan hebben.

'De rest was toch zo goed als klaar?'

Daarover verschilden we maandag duidelijk van mening. De werkgevers waren van mening dat we over veel van de andere onderwerpen eigenlijk al zo goed als klaar waren.

Als vakbonden kijken wij daar toch echt anders naar.

Voor de zomer waren we inderdaad op verschillende onderwerpen een heel eind. Maar ondertussen zijn we maanden verder. En de wereld heeft niet stilgestaan. Kijk alleen al naar de prijzen. Volgens het CBS bedroeg de inflatie in juni 2,9%. Daarna liep die op naar 3,2% in juli en 3,3% in augustus. De snelle raming voor september komt uit op 3,4%. Dat merken jullie natuurlijk niet als percentage op papier, maar gewoon in je portemonnee.

En daar hoort voor ons ook de reis naar het werk bij. In onze voorstellenbrief hebben we niet voor niets gevraagd om een woon-werkvergoeding van € 0,25 per kilometer voor de auto, zonder afstandsbeperking, € 0,23 per kilometer op de fiets en volledige vergoeding van het openbaar vervoer, inclusief voor- en natransport waar dat mogelijk is.

Als het iedere maand meer kost om naar je werk te gaan, kunnen we bij het afsluiten van een nieuwe cao niet simpelweg zeggen: hierover waren we een paar maanden geleden toch bijna klaar?

De cao moet als totaalpakket kloppen

Hetzelfde geldt voor het loon. Onze oorspronkelijke inzet was een structurele verhoging van de salarissen en salarisschalen met circa 5%, met een voorkeur voor een combinatie van centen en procenten. Daarmee willen we niet alleen de gevolgen van inflatie opvangen, maar ook zorgen voor daadwerkelijke koopkrachtverbetering. En precies daar zit voor mij op dit moment het probleem.

Voorstellen overbruggen gat niet snel genoeg

De voorstellen die nu op tafel liggen, overbruggen het gat niet snel genoeg. Dat betekent niet dat er niets gebeurt of dat we terug bij af zijn. Die indruk wil ik jullie ook niet geven. Er wordt serieus gesproken en op de RVU zetten we stappen. Maar een cao is meer dan één onderwerp.

Uiteindelijk moet het hele pakket kloppen: voor de collega die iedere dag kilometers naar zijn werk rijdt, voor degene die merkt dat boodschappen en andere kosten duurder zijn geworden én voor de collega die na tientallen jaren zwaar werk wil weten of er een fatsoenlijke route naar zijn pensioen komt. Daar blijf ik namens jullie op inzetten.

Hoe nu verder?

De volgende onderhandelingsronde staat gepland voor 27 oktober om 11.00 uur.

We gaan daar verder met de RVU én met het totale pakket. Mijn boodschap aan werkgevers is daarbij helder: wat vóór de zomer bijna voldoende was, is niet automatisch voldoende voor de situatie waarin werknemers nu zitten.

En zoals altijd hoor ik ook graag van jullie. Wat merk jij van de gestegen kosten? Wat vind jij op dit moment het belangrijkste aan deze cao? En als je in ploegendienst werkt of zwaar werk doet: wat zou een goede RVU-afspraak voor jou betekenen? Laat het mij weten. Jullie verhalen en ervaringen neem ik mee naar de cao-tafel.

Nog geen lid?

Wil je meepraten over jouw cao en invloed hebben op de afspraken die we maken? Word dan lid van CNV voor nieuwe leden geldt een speciale actie. Bekijk de actie van CNV.

Wordt vervolgd.

Hartelijke groet,

Hank Oomkes,
bestuurder CNV
M: 06 5160 2057 E: h.oomkes@cnv.nl