Frida Boeke

Kinderen van de rekening

'Voordat ik mijn geld ging verdienen met schrijven, werkte ik in vaste dienst op de marketingafdeling van een bierbrouwer. We verkochten ‘gezelligheid’ en konden er zelf ook wat van. Het kon niet op. Tot ik tijdens de pandemie voor een nieuwe baan bij de brouwer naar onze oosterburen verhuisde en me aldaar behoorlijk verslikte in het cultuurverschil.'

On-Nederlandse respect

'Ik kon niks met het on-Nederlandse respect voor gezag en hiërarchie en werd horendol van de miljoen processen die ik moest doorlopen om kleine dingen voor elkaar te krijgen. Grote dingen voor elkaar krijgen zat er überhaupt niet in. Het waren de hoogtijdagen van de lockdown en ik zat thuis steeds vaker met een betraand gezicht achter mijn toetsenbord.'

Uit elkaar

'Uiteindelijk gingen mijn werkgever en ik met wederzijds goedvinden uit elkaar. Gelukkig kwam het niet tot een vechtscheiding. Ik trad uit dienst met een vso, een vaststellingsovereenkomst, waarvan ik geen idee had wat het was. Ik zette mijn handtekening onder kleine Duitse lettertjes en wilde vooral maken dat ik wegkwam.'

Ademruimte

'"Weet je wel dat je WW mag aanvragen?" zei een vriendin toen ik net terug in Nederland was. ‘En dat als je als zzp’er verder wil, je daar een speciale regeling voor kunt treffen?’ Precies de ademruimte die ik nodig had om mijn schrijfwinkeltje te beginnen. Wat een cadeau, of nou ja, het was natuurlijk geen cadeau. Ik had mijn WW in die 6 jaar daarvoor gewoon zelf opgebouwd.'

Sint-juttemus

'Er wordt in de plannen van het kabinet flink aan de stoelpoten van de WW gezaagd, zowel qua duur als qua hoogte. Vooral voor jongeren is dat wrang, zij verliezen gemiddeld vaker hun baan en zijn economisch kwestbaarder. Bij deze generaties, gen z en millennials, komen gemiddeld ook al meer burn-outs voor dan bij de generaties daarboven én het zijn de generaties die zoals het er nu naar uitziet tot sint-juttemus door moeten werken. Precies, de kinderen van de rekening.'