Flexwerken

Flexwerken: wat is het?

Bij flexwerk werkt een werknemer meestal op tijdelijke basis of op basis van een kortlopend contract (vaste contracten komen voor, maar meestal is hier geen sprake van). Flexwerkers zijn mensen die dus meestal geen vast dienstverband hebben. Vaak worden flexwerkers ingezet om pieken in de werkbelasting op te vangen, of om specifieke projecten of taken uit te voeren.

De verschillende soorten flexwerkers

Er zijn verschillende manieren van flexwerken. Sommige vormen lijken op elkaar, maar zijn toch net iets anders. Daarom zetten we de belangrijkste kenmerken van elke flexvorm voor je op een rijtje:

Uitzendkracht
Een uitzendkracht is een werknemer die door een uitzendbureau tijdelijk wordt uitgeleend aan een ander bedrijf. Als uitzendkracht ontvang je in het eerste jaar meestal alleen salaris als je werkzaam bent. Je hebt recht op gelijke of gelijkwaardige arbeidsvoorwaarden.

Detachering
Detachering is het uitlenen van een werknemer aan een ander bedrijf, meestal op een iets vastere basis dan uitzenden. De werknemer blijft in dienst bij zijn eigen werkgever of detacheringsbureau. Detacheren en uitzenden lijken erg op elkaar. De naam en het imago zijn het grootste verschil. Inhoudelijk zijn er weinig verschillen.

Payrolling
Bij payrolling zoekt een bedrijf zelf de mensen die ze voor zich willen laten werken, maar die ze niet zelf in dienst willen nemen. Dit bedrijf besteedt het juridisch werkgeverschap incl. loonadministratie en het personeelsbeleid uit aan een payrollbedrijf. De werknemer werkt voor de werkgever, maar is op papier in dienst van het payrollbedrijf.

Contracting
Bij contracting worden werkzaamheden overgedragen aan een ander bedrijf (de contractor) die onder eigen leiding, toezicht en risico het werk uitvoert. Niet de opdrachtgever, maar de contractor heeft de leiding en houdt toezicht op de werknemers.

Arbeidsmigrant
Een arbeidsmigrant verhuist tijdelijk of permanent naar een ander land met het doel om daar te gaan werken. Bijvoorbeeld omdat het gastland meer werkgelegenheid of hogere lonen biedt.

Oproepkracht
Een oproepkracht is een werknemer die door de werkgever wordt opgeroepen wanneer er werk is. Een oproepkracht met nulurencontract krijgt betaald voor elk uur dat gewerkt is. Wanneer een vast minimaal en maximaal aantal uren wordt afgesproken, is er sprake van een min-maxcontract.

Flexwerkers en vaste werknemers: het verschil

Flexwerkers en vaste werknemers hebben verschillende contracten. Een vaste werknemer heeft een contract voor onbepaalde tijd, terwijl een flexwerker dit niet heeft. Het grootste verschil zit hem in de regels die gelden. Vaste werknemers hebben vaak betere arbeidsvoorwaarden en meer rechten dan flexwerkers.

Feiten en cijfers over flexwerken

De manier waarop we werken wordt steeds flexibeler. Steeds meer mensen hebben een flexibel contract of werken op oproepbasis. Bovendien is het aantal uitzendkrachten de afgelopen jaren gestegen met 28% en het aantal zzp’ers met 56%. Daarom is de verwachting dat het totale aantal flexwerkers verder zal groeien en er nieuwe manieren van flexibel werken ontstaan.

Wet Arbeidsmarkt in Balans (WAB)

Sinds 1 januari 2020 zijn er regels over het arbeidscontract en ontslag aangepast. Dit komt door de Wet Arbeidsmarkt in balans (WAB). Deze wet maakt het aantrekkelijk voor werkgevers om werknemers een vast contract aan te bieden. Tegelijkertijd hebben payrollers en oproepkrachten meer zekerheid gekregen. Het doel van de wet is om in de toekomst het verschil tussen vaste werknemers en flexwerkers te verkleinen.

De WAB in het kort

Dit zijn de belangrijkste punten uit de Wet Arbeidsmarkt in balans:

• Voor werkgevers is het aantrekkelijker om werknemers een vast contract te bieden.
• Een werkgever mag met een werknemer in 3 jaar tijd maximaal 3 tijdelijke contracten aangaan.
• Payrollwerknemers krijgen minimaal dezelfde rechtspositie en arbeidsvoorwaarden als vaste werknemers.
• Oproepkrachten hebben na 12 maanden dienstverband recht op een aanbieding voor een vaste aanstelling.