CAO

Een cao is een afspraak tussen werkgevers en werknemers over arbeidsvoorwaarden. Een cao, collectieve arbeidsovereenkomst, bestaat uit een verzameling van afspraken die gelden voor alle werknemers binnen een bepaald bedrijf of binnen een bepaalde bedrijfstak. Naast een cao heeft elke werknemer ook persoonlijke afspraken gemaakt met zijn werkgever, die in zijn/haar arbeidsovereenkomst staan. Deze afspraken gelden alleen voor de werknemer. Wanneer afspraken uit de cao en de arbeidsovereenkomst botsen, geldt de cao.

Over arbeidsvoorwaarden bestaan ook allerlei algemene wetten. Maar als er een cao is, geldt deze in plaats van de wet. In de cao staan over het algemeen meer en betere afspraken dan in de wet. Beter wil bijvoorbeeld zeggen dat je meer verdient dan het minimumloon en meer vakantiedagen krijgt dan de wet voorschrijft. Meer wil zeggen dat in de cao extra arbeidsvoorwaarden staan, zoals bijvoorbeeld de mogelijkheid om een opleiding te volgen.

In Nederland bestaan ruim 900 verschillende cao’s en ruim 85 procent van werkend Nederland valt onder een cao. Vakbonden, werkgevers en werkgeversorganisaties zijn niet verplicht om een cao te sluiten. Maar volgens de wet zijn deze partijen wel de enige die een cao mógen afsluiten. Voor het CNV geldt dat de leden het uitgangspunt bepalen voor de onderhandelingen over een cao én dat leden het laatste woord hebben voordat een cao definitief wordt.

In een cao staan afspraken over arbeidsvoorwaarden. Denk hierbij aan:

• Werktijden
• Beloning (de loonschalen)
• Vakantiedagen
• Pensioenregelingen
• Regels voor overwerken
• Regelingen voor ziekte en ongevallen
• Veiligheid van de werknemer
• Ontslagregelingen (opzegtermijnen, enz.)
• Zwangerschapsverlof en ouderschapsverlof
• Scholing

De afspraken in een cao hebben meestal een minimumkarakter. Dat betekent dat een werkgever wel méér mag betalen dan in de cao staat, maar niet minder.

Wil je weten of jij een cao hebt? Ga dan naar Mijn CAO.