Bescherming van wereldwijde arbeidsrechten

Internationale arbeidsnormen als basis voor eerlijk werk

CNV Internationaal ziet de erkenning en bescherming van arbeidsrechten wereldwijd als een centrale pijler van vakbondswerk. Deze rechten zijn vastgelegd in de internationale arbeidsnormen van de Internationale Arbeidsorganisatie ILO, maar ook in de Universele Verklaring van de Rechten van de Mens en in de Duurzame Ontwikkelingsdoelen (SDG's). Dit vormt de basis voor eerlijk en waardig werk. Ondanks beloften tot naleving worden deze rechten in veel landen nog steeds structureel geschonden.

Arbeidsrechten zijn mensenrechten

Arbeidsrechten zijn opgenomen in de Universele Verklaring van de Rechten van de Mens. Het recht op werk, gelijke beloning, een rechtvaardige vergoeding en het recht om een vakbond op te richten is vastgelegd in artikel 23.

Artikel 23

  1. Eenieder heeft recht op arbeid, op vrije keuze van beroep, op rechtvaardige en gunstige arbeidsvoorwaarden en op bescherming tegen werkloosheid.
  2. Eenieder, zonder enige achterstelling, heeft recht op gelijk loon voor gelijke arbeid.
  3. Eenieder die arbeid verricht, heeft recht op een rechtvaardige en gunstige beloning, welke hem en zijn gezin een menswaardig bestaan verzekert, welke beloning zo nodig met andere middelen van sociale bescherming zal worden aangevuld.
  4. Eenieder heeft het recht om vakverenigingen op te richten en zich daarbij aan te sluiten ter bescherming van zijn belangen.

Internationale arbeidsnormen

De standaard voor eerlijk werk zoals vastgelegd door overheden, werkgevers en vakbonden

Daarnaast bestaan de fundamentele ILO-normen, die wereldwijd de standaard vormen voor eerlijk werk. Dit zijn verdragen die zijn vastgesteld door overheden, werkgeversorganisaties en vakbonden die vertegenwoordigd zijn in de Internationale Arbeidsorganisatie ILO, de enige tri-partiete VN organisatie. De bekendste gaan over de 8-urige werkdag en het verbod op dwangarbeid en kinderarbeid.

Elk land dat de ILO-verdragen ratificeert, verbindt zich aan de internationaal erkende (fundamentele) arbeidsnormen. Toch maakt CNV Internationaal zich grote zorgen over de naleving. Arbeidsrechten worden in veel sectoren geschonden. Regelmatig ontvangt CNV Internationaal berichten over bedreigingen van vakbondsmensen. Of over werknemers die zijn ontslagen, omdat zij lid zijn van een vakbond.

Decent work agenda voor armoedebestrijding en ontwikkeling

De ILO werkt sinds 1999 aan de Decent Work Agenda. Die is in brede kring aanvaard als belangrijke strategie voor armoedebestrijding en ontwikkeling.

De Decent Work Agenda is ook opgenomen in de Millennium Ontwikkelingsdoelen van de Verenigde Naties, met name SDG 8 over eerlijk werk en duurzame economische groei.

Deze Decent Work Agenda vormt de basis CNV Internationaal’s inzet voor eerlijk werk wereldwijd.

Dit zijn de belangrijkste internationale arbeidsnormen

Arbeidsrechten en de plichten van bedrijven

Bedrijven hebben te maken met verschillende internationale verdragen op het gebied van Internationaal Maatschappelijk Verantwoord Ondernemen (IMVO) waarin bepalingen opgenomen zijn over arbeidsrechten. Deze verdragen zijn door veel landen erkend.

In de OESO Richtlijnen en de ILO-conventies staan aanvullend nog de volgende rechten voor werknemers en plichten voor bedrijven:

  • Het beschikbaar stellen aan werknemers van relevante training(ILO Tripartite Declaration art. 29-32)
  • Het recht op indiening en behandeling van klachten, zonder het risico hiervoor gestraft of gediscrimineerd te worden (ILO Tripartite Declaration art. 57 en 58)
  • Het recht op tijdige informatievoorziening bij o.a. reorganisaties, collectief ontslag en afvloeiingsregelingen (OESO-richtlijnen IV, art. 6)
  • De werkgever mag niet dreigen met bijvoorbeeld verplaatsing van het bedrijf bij uitoefening van het recht op organisatie (OESO-richtlijnen IV, art. 7)
  • Waar mogelijk moet lokaal personeel worden aangesteld en opgeleid en mogen geen minder gunstige lonen en arbeidsvoorwaarden worden gehanteerd als vergelijkbare werkgevers in het gastland (OESO-richtlijnen IV, art. 4a en IV, art.5).

Dit zijn de belangrijkste verdragen en richtlijnen voor het internationale bedrijfsleven

Onze aanpak

CNV Internationaal wijst bedrijven op het belang van verantwoord ondernemen, werkt in IMVO-convenanten aan verbetering van arbeidsomstandigheden, pleit voor ratificatie en naleving van ILO-conventies en monitort nationale en internationale afspraken. We zetten ons in om misstanden en schendingen van arbeidsrechten in wereldwijde ketens aan te pakken, we versterken vakbonden en ondersteunen sociale dialoog.

Om de arbeidsrechten te verbeteren zet CNV Internationaal verschillende stappen:

  • CNV Internationaal neemt deel aan IMVO‑convenanten met bedrijven, overheid en maatschappelijke organisaties.
  • CNV Internationaal pleit voor ratificatie en naleving van ILO‑conventies en doet aanbevelingen bij schendingen.
  • CNV Internationaal controleert of overheden nationale actieplannen bedrijfsleven en mensenrechten uitvoeren.
  • CNV Internationaal volgt EU‑vrijhandelsovereenkomsten en let op toezicht door vakbonden, het Europees Parlement en adviesgroepen.

Arbeidsnormen, richtlijnen en conventies: wat is het verschil?

Internationale arbeidsnormen

Internationale arbeidsnormen omvatten onder meer het recht op organisatie en collectieve onderhandeling, het verbod op dwang- en kinderarbeid en het verbod op discriminatie op de werkvloer. Deze normen zijn vastgelegd in ILO‑conventies, opgesteld door de Internationale Arbeidsorganisatie (ILO), een onderdeel van de Verenigde Naties.

Mensenrechten

Internationale arbeidsnormen maken deel uit van de Universele Verklaring van de Rechten van de Mens en vormen een nadere uitwerking van verschillende mensenrechten. Een aantal arbeidsnormen is aangemerkt als fundamenteel, wat betekent dat alle ILO‑lidstaten deze minimumvoorwaarden automatisch aanvaarden.

Conventies ratificeren

Conventies zijn juridisch bindende internationale verdragen. Wanneer ILO‑lidstaten een conventie ratificeren, verplichten zij zich om de bepalingen ervan op te nemen in hun nationale wetgeving.

Aanbevelingen

Aanbevelingen zijn niet‑bindende richtlijnen van de ILO. Zij dienen vaak als aanvulling op conventies en geven richting aan beleid en uitvoering.

Lees meer over ons werk aan eerlijke arbeidsrechten