Wat is er aan de hand?
De omschakeling naar duurzame energie heeft de vraag naar metalen zoals koper, nikkel, lood, tin en zilver sterk vergroot. Hierdoor neemt de druk op mijnlocaties toe, wat vaak leidt tot zwaardere werkomstandigheden en meer veiligheids- en gezondheidsrisico’s voor de werknemers in de sector.
Nu de wereld afstapt van steenkool, raken werknemers en lokale gemeenschappen die afhankelijk zijn van deze industrie steeds vaker hun bestaanszekerheid kwijt. Een rechtvaardige transitie is nodig om klimaatdoelen in balans te brengen met sociale rechtvaardigheid.
Grootste problemen in de mijnbouw
Concentratie van macht in de keten
De toeleveringsketen van kritieke metalen wordt gedomineerd door een klein aantal internationale bedrijven. Daardoor is er weinig transparantie en beperkte invloed op naleving van arbeidsrechten. Tegelijk is Europa sterk afhankelijk van een kleine groep producenten, wat risico’s met zich meebrengt voor zowel mensenrechten als leveringszekerheid.
Ongezonde en onveilige werkomstandigheden
Mijnwerkers worden vaak blootgesteld aan stof, chemische dampen en fysiek zwaar werk. In veel gevallen ontbreekt adequate bescherming, goede veiligheidsprocedures en toegang tot gezondheidszorg.
Groeiend risico voor outsourcing
Steeds meer werk in de mijnbouw wordt uitbesteed aan onderaannemers. Dit leidt tot:
- Minder werknemersrechten voor uitbestede arbeiders
- Lagere lonen, soms 30% minder dan collega’s met een direct contract
- Kortlopende contracten met weinig zekerheid
- Moeilijke toegang tot vakbonden of onderhandelingen
- Extremere werktijden en hogere veiligheidsrisico’s
Outsourcing maakt het voor bedrijven gemakkelijker om risico’s af te schuiven, maar werknemers worden hierdoor juist kwetsbaarder.
