Ook eens proberen te manifesteren

De laatste tijd hoor ik het begrip manifesteren thuis vaak langskomen. Zeker in een periode van een toetsweek, maar ook als ik een negatief geladen opmerking maak, zoals: ‘Je moet het niet manifesteren!’ Voor mij een nieuw begrip. Ik kon wel bedenken wat de betekenis ongeveer was, maar had tot voor kort nog niet de behoefte om er verder onderzoek naar te doen. Tot er onlangs een schoolbestuurder was die mij uitlegde hoe een school had gemanifesteerd dat de inspecteur bij het kwaliteitsonderzoek een voldoende zou geven. En dat het gelukt was.

De bestuurder vertelde me dat alle personeelsleden tijdens de onderzoeksdag groen gekleed waren, zodat de inspecteur al aan een groen vinkje zou denken. Van conciërge tot directie was de school het begrip voldoende aan het manifesteren. ‘Heeft u voldoende koffie?’, ‘Heb ik het voldoende duidelijk gemaakt’, ‘Zijn er voldoende documenten aangeleverd?’ De school kreeg het oordeel Voldoende en het personeel was ervan overtuigd dat het manifesteren geholpen had.

Of dit nu echt manifesteren was of eerder een slimme manier om onbewust een bepaalde associatie op te roepen, laat ik graag in het midden. Het zette mij in ieder geval aan het denken over wat manifesteren nu eigenlijk is.

Google vertelt me: manifesteren is het bewust vormgeven van je realiteit door je gedachten, emoties en acties op één lijn te brengen met wat je wil bereiken. Het is de kunst om door gerichte focus en de juiste mindset kansen en doelen in je leven aan te trekken en waar te maken. Verder lees ik dat het geen wetenschap is, maar ook geen magie. Er zijn stappenplannen voor hoe je moet manifesteren en er zijn zelfs hele boeken over vol geschreven, zoals Manifesteren kun je leren.

Niet een groen shirt of het woord 'voldoende' maakt het verschil, maar de gezamenlijke focus op goed onderwijs

Inspecteur M@rk

Wat ik vooral lees, is dat focus belangrijk is en dat je hoge verwachtingen moet hebben. Dat dit tot gewenste resultaten leidt, verbaast me niet, want dat zijn ook dingen de ik als inspecteur weleens teruggeef aan scholen. Maar ik moet ook denken aan een verkoopcursus die ik ooit gevolgd heb. Daar leerde ik dat wanneer je een ‘ja-ritme’ creëert – drie vragen stellen waarop de klant ‘ja’ antwoordt – de kans groot is dat op de vierde vraag: ‘Dus u wilt ook een abonnement afsluiten?’, het antwoord opnieuw ‘ja’ is.

In stappenplannen die ik online tegenkom, lees ik drie elementen steeds terug: kies een concreet doel, visualiseer het en kom in actie. Dit zou je ook op een goede les kunnen toepassen. Als je dat koppelt aan positieve gedachten en hoge verwachtingen, dan heb ik er vertrouwen in dat manifesteren kan bijdragen aan beter onderwijs. Dat is uiteindelijk iets anders dan proberen een inspectiebezoek de goede kant op te sturen. Niet een groen shirt of het woord voldoende maakt het verschil, maar de gezamenlijke focus op goed onderwijs.

Meer dan wat ik bij mijn dochter zie: het studieboek de dag voor de toets onder het hoofdkussen leggen, zodat de toets goed gaat. Alhoewel ik ook lees dat je bij manifesteren moet durven dromen. En misschien droomt mijn dochter wel van de inhoud van het studieboek. Ik denk dat ik ook maar eens iets ga proberen te manifesteren.